Goed, dan ga je een jaar in Sint Petersburg wonen en werken. Zo snel als je die zin uitspreekt zo traag is de procedure. Maal honderd-zes-en-dertig. Rode tape, Russische tape. Maar het wordt nu concreet, dus makkelijk en leuk om dat een beetje bij te gaan houden.
Let wel, het is dus geen uitzending of wat dan ook. Doel is tijdelijke emigratie. De papierhandel Nederland laat ik omwille van de inkt even terzijde.
Het tijdspaadje was en is als volgt. Gesprekken in augustus. Nog wat gesprekken in september, inclusief handdrukken. Afronden de dan huidige baan. En dan is het wachten. Want zolang er bij wijze van schrijven geen handtekening van jongeheer Putin onderstaat kun je het schudden en blijft alles in het ongewisse. De aanvraag voor een werkvergunning loopt. Normaal duurt dat zo'n 6 tot 8 weken, maar in dit geval een week of 12, zo blijkt. De vragen van het migratiekantoor te Moskou komen met regelmaat langs. Een greep uit de verzoeken: grotere foto, hogere resolutie, ander formaat, of niet het juise bestandsformaat. Of de diploma's, een heuse catch22; je mag alleen naar Rusland komen als je een dienst brengt die een Rus niet zou beheersen. Dus je overlegt certificering op het gebied van online en digitaal. Maar die begrijpen ze niet, want dat is er amper nog, 'Whatzefuckiztziz?'. Goed, waarschijnlijk was er iemand die zei 'Laat nou maar effe, Boris, gaan we 'm later nog wel mee lastigvallen anders'. En de procdure gaat voort...
Een advocaat ter plaatse
...behartigt inmiddels Concept's (verse werkgever) en mijn belangen. Fijn. Maar vooraleer deze legal eagle uberhaupt iets mag uitrichten moet zij een volmacht hebben. Die mag ze. Maar, dat gaat niet in een mailtje a la 'Doe wat je wilt, van mij mag het, succes! Groetjes, Ruben'. Neen. De advocaat stelt in dit geval een 'power of attorney' op. Dit document moet wel even gelegaliseerd worden. Door een notaris in Nederland. De handtekening van de notaris is helaas nog niet genoeg. De Rechtbank moet deze handtekening erkennen en bekrachtigen: apostil.
Welnu, daar ben ik nu.
Vandaag hebben de notaris en ik onze krul gezet onder de volmacht. De notaris treedt nu in contact met de Rechtbank en stuurt na retour de stukken door naar Amsterdam, waarvandaan vervolgens de stukken naar Moskou worden gezonden. Ondertussen is het werkvergunning uitgevaardigd. Maar (alweer 'maar'? Ja, alweer) dat werkvergunning is pas geldig als ik het in persoon mede heb ondertekend op het migratiekantoor, te Moskou. Hiervoor volgt een dezer een uitnodiging, echter (effe geen 'maar' nu) die volgt pas na ontvangst van apostil daar. En dan dus naar Moskou, doch (ik vermijd 'maar') daar mag je pas naartoe als je een (gewoon) visum hebt. Dus tussendoor moet ik nog even naar Den Haag.Maar...
